Kahramanmaraş Kurumsal Hukuk Bürosu ve Şirketlere Özel Danışmanlık: Nedir? Nasıl Yapılır? Fiyat, Süreci ve Seçenekleri

Küreselleşen ekonomik düzen, karmaşıklaşan uluslararası tedarik zincirleri ve sürekli revize edilen normatif altyapı, modern ticari işletmelerin hukuki süreçlerini geleneksel dava takibi anlayışının çok ötesine taşımıştır. Günümüzün rekabetçi piyasa koşullarında şirketler, yalnızca bir hukuki ihtilaf doğduğunda yargı mercilerine başvurmak yerine, ihtilafların doğmasını henüz embriyo aşamasındayken engellemek ve kurumsal yapılarını yasal bir zırh ile güvence altına almak amacıyla stratejik bir yaklaşıma ihtiyaç duymaktadır. Bu köklü paradigma değişimi, şirketlere özel kurumsal hukuk danışmanlığı müessesesini ticari hayatın ve kurumsal yönetişimin vazgeçilmez bir unsuru haline getirmiştir.

Özellikle Kahramanmaraş gibi güçlü sanayi altyapısına sahip, ihracat hacmi milyar dolarlarla ifade edilen üretim havzalarında faaliyet gösteren ticari yapıların, sürdürülebilir bir büyüme ivmesi yakalayabilmesi için hukuki risk haritalarını kusursuz bir şekilde çıkarmaları gerekmektedir. Üretimden ihracata, insan kaynakları yönetiminden veri güvenliğine kadar her adımın hukuki bir izdüşümü bulunmaktadır. Bu derinlemesine araştırma raporunda, kurumsal hukuk danışmanlığının kavramsal ve teorik çerçevesi, önleyici hukuk hizmetlerinin işletmelere sağladığı ekonomik katma değer, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK) ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu ekseninde şekillenen yasal zorunluluklar, 2025-2026 dönemi güncel maliyet ve tarife yapıları, ticari uyuşmazlıklarda arabuluculuk mekanizmaları ve avukatlık meslek kuralları tüm boyutlarıyla detaylı bir şekilde incelenmektedir.

Kurumsal Hukuk Danışmanlığının Kavramsal Çerçevesi ve Teorik Temelleri

Kurumsal hukuk danışmanlığı, ticari işletmelerin tüzel kişilik kazanma aşamasından başlayarak birleşme, devralma, bölünme veya tasfiye süreçlerine kadar geçen tüm kurumsal yaşam döngüsü boyunca, karşılaşılabilecek hukuki risklerin önceden tespit edilerek bertaraf edilmesini ve şirketin idari, mali ve ticari faaliyetlerinin hukuka tam uyum içerisinde yürütülmesini sağlayan entegre bir profesyonel hizmet bütünüdür. Bu hizmet modeli, klasik dava vekilliği (litigation) pratiğinden yapısal, işlevsel ve felsefi olarak kesin çizgilerle ayrılmaktadır. Dava vekilliği, halihazırda ortaya çıkmış, zarara sebebiyet vermiş ve taraflar arasında husumet yaratmış bir uyuşmazlığın mahkemeler nezdinde geriye dönük olarak çözüme kavuşturulmasını hedeflerken; kurumsal danışmanlık, uyuşmazlığın doğmasını kaynağında engelleyen ve geleceği inşa eden “önleyici hukuk” (preventive law) disiplinine dayanır.

Üniversite araştırmaları ve hukuk sosyolojisi alanındaki akademik çalışmalar ışığında yapılan analizler, önleyici hukuk mekanizmalarını kurumsal kültürlerine entegre eden ve aktif olarak kullanan şirketlerin, uzun vadede mahkeme harç ve masraflarından, ağır tazminat yükümlülüklerinden, mesai kayıplarından ve en önemlisi kurumsal itibar zedelenmelerinden kaynaklanan dolaylı ve dolaysız maliyetlerini minimize ettiğini açıkça ortaya koymaktadır. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun temel felsefesini oluşturan “basiretli bir iş adamı gibi davranma” yükümlülüğü, yöneticilerin hukuki riskleri öngörmesini ve bu risklere karşı profesyonel tedbirler almasını amir hüküm olarak düzenlemiştir. Şirketlerin kurumsal yönetim ilkelerine, yani şeffaflık, adillik, hesap verebilirlik ve sorumluluk esaslarına uyum sağlaması, ancak bu ilkelerin güçlü ve sürdürülebilir bir hukuki altyapı ile desteklenmesiyle mümkündür.

Önleyici Hukuk Mekanizmalarının İşletmeler İçin Stratejik Değeri

Önleyici hukuk yaklaşımı, tıp bilimindeki “koruyucu hekimlik ve halk sağlığı” modelinin hukuk sistematiğine entegre edilmiş hali olarak tanımlanabilir. Sağlık Bakanlığı normlarına göre nasıl ki bir epidemi veya kronik hastalık vücutta tahribat yaratmadan önce alınan profilaktik tedbirler halk sağlığını, işgücü verimliliğini ve sağlık bütçesini koruyorsa; işletmelerin de ticari, idari ve finansal adımlarını atmadan önce alanında uzmanlaşmış hukukçuların süzgecinden geçirmeleri, kurumun ticari sağlığını ve piyasadaki varlığını aynı oranda korur. Bu bağlamda önleyici hukukun işletmelere nüfuz eden temel operasyonel mekanizmaları şunlardır:

Hukuki risk analizi (Due Diligence) süreçleri, şirketin adeta bir MR’ının çekilmesi işlemidir. Şirketin mevcut taraf olduğu tüm ticari sözleşmelerin, müşteri ve tedarikçi ağındaki yasal bağlayıcılıkların, işçi-işveren ilişkilerini düzenleyen belgelerin ve kamu kurumlarıyla olan idari yükümlülüklerin mikroskobik düzeyde denetlenmesi bu aşamada gerçekleştirilir. İkinci kritik mekanizma olan mevzuata uyum (Compliance) ise, şirketin faaliyet gösterdiği spesifik sektörel regülasyonlara, Sermaye Piyasası Kurulu (SPK) veya Rekabet Kurumu gibi üst kurulların kurallarına ve global ölçekte de önem kazanan kişisel verilerin korunması mevzuatlarına dinamik bir şekilde adaptasyonunu ifade eder. Son olarak sözleşme mühendisliği, şirketin dış dünyayla kurduğu hukuki ilişkilerin mimarisidir. Tedarikçiler, distribütörler, acenteler ve uluslararası partnerlerle akdedilecek her türlü sözleşmenin, şirketin ticari menfaatlerini azami ölçüde koruyacak, muhtemel yargılama süreçlerinde yoruma mahal vermeyecek açıklıkta ve lehe delil yaratacak şekilde kaleme alınması bu hizmetin merkezinde yer alır.

Kurumsal Hukuk Danışmanlığı Süreci ve Uygulama Metodolojisi

Şirketlere özel kurumsal hukuk danışmanlığı süreci, bir defaya mahsus statik bir doküman hazırlama işi olmaktan ziyade; şirketin iç dinamiklerine, faaliyet gösterdiği makroekonomik sektöre, vizyonuna ve büyüme hedeflerine göre sürekli evrilen, nefes alan organik bir mekanizmadır. Kanun koyucunun sıklıkla regülasyon değişikliğine gittiği gelişmekte olan piyasa ekonomilerinde, bu sürecin metodolojik bir disiplinle, aşama aşama yürütülmesi şirketin bekası için şarttır.

Sürecin sıfır noktası, kapsamlı bir “Hukuki Check-Up” ve mevcut durum tespitinin yapılmasıdır. Kurumsal hukuk müşaviri, şirketin ana sözleşmesini, geçmiş genel kurul ve yönetim kurulu karar defterlerini, şirketi temsil ve ilzama yetkili kılan imza sirkülerini, tüm personelin özlük dosyalarını, gayrimenkul kiralama veya satın alma sözleşmelerini ve şirketin en önemli entelektüel sermayesini oluşturan mülkiyet haklarını (tescilli markalar, patentler, faydalı modeller, telif hakları) detaylı bir yasal incelemeye tabi tutar. Bu derinlemesine analiz sonucunda, şirketin yasal zemindeki zayıf yönleri, potansiyel tazminat riskleri ve açıkta kalan hukuki tehditleri tespit edilerek üst yönetime sunulmak üzere detaylı bir “Hukuki Risk Tespit ve Değerlendirme Raporu” hazırlanır.

Tespit edilen eksiklikler ve risk alanları doğrultusunda, ikinci aşama olan “Yapılandırma ve Uyum Süreci” için stratejik bir aksiyon planı devreye sokulur. Bu aşamada, şirketin geçmişten gelen riskli matbu evrakları tamamen yenilenir. Örneğin, şirket çalışanlarının standart iş sözleşmeleri, değişen 4857 sayılı İş Kanunu normları, Yargıtay’ın güncel içtihatları ve iş sağlığı güvenliği standartları doğrultusunda şirketi koruyacak şekilde özel hükümlerle revize edilir. Eğer şirket ticari faaliyetleri gereği müşteri veya personel kişisel verisi işliyorsa, 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (KVKK) kapsamında şirket binalarının fiziki güvenliğinden dijital sunucularına kadar bir veri envanteri oluşturulur, aydınlatma metinleri yazılır ve departman bazlı veri imha politikaları yürürlüğe konur.

Hukuki altyapı sağlamlaştırıldıktan sonra, sürecin üçüncü ve sonsuz döngüsü olan “Sürekli Operasyonel Destek ve Danışmanlık” aşamasına geçilir. Bu evrede hukuk danışmanı, şirketin günlük ticari hayatına entegre bir aktör haline gelir. Yönetim kurulunun alacağı stratejik büyüme kararlarının veya yatırım planlarının hukuki boyutu değerlendirilir, işe alım ve işten çıkarma (fesih) süreçleri yasal prosedürlere birebir uygun şekilde yönetilir. Ulusal veya uluslararası dev ticari sözleşmelerin masa başı müzakerelerine (negotiation) bizzat iştirak edilir, şirkete kamu kurumlarından veya üçüncü şahıslardan yöneltilen resmi ihtarnamelere, vergi cezalarına veya idari yaptırımlara yasal süresi içinde stratejik cevaplar hazırlanır. Bu sayede şirket yöneticileri, hukuki bürokrasi ile vakit kaybetmek yerine tamamen kendi asli ticari faaliyetlerine ve üretimine odaklanma imkanı bulur.

Kurumsal Hukuk Danışmanlığının Disiplinlerarası Kapsamı ve Uzmanlık Alanları

Kurumsal büyüklüğe erişmiş bir işletmenin hukuki ihtiyaçları tektonik, çok katmanlı ve karmaşıktır. Bir hukuki sorunun sadece tek bir kanunu ilgilendirmesi nadiren karşılaşılan bir durumdur; genellikle bir ticari adımın vergi hukuku, iş hukuku, rekabet hukuku ve sözleşmeler hukuku açısından aynı anda değerlendirilmesi gerekir. Bu nedenle kurumsal danışmanlık şemsiyesi altında birçok farklı ve spesifik hukuk dalı birbiriyle eşgüdümlü şekilde icra edilmektedir.

6102 sayılı TTK hükümleri çerçevesinde yürütülen Şirketler ve Ticaret Hukuku işlemleri, bu yapının temelini oluşturur. Şirketin limitet şirketten anonim şirkete tür değiştirmesi, başka bir şirketle birleşme veya başka bir şirketi devralma (Mergers and Acquisitions – M&A) süreçlerinin hukuki durum tespitinin yapılması, pay devir sözleşmelerinin hazırlanması, genel kurul toplantılarının iptal edilmeyecek şekilde hukuka uygun olarak icra edilmesi ve sermaye artırımı veya azaltımı gibi kritik yapısal işlemler tamamen bu kapsamda değerlendirilir. Ortaklık yapılarındaki dengelerin korunması, azınlık haklarının tesisi ve hissedarlar arası özel sözleşmelerin (Shareholders’ Agreement) hazırlanması, şirketin iç huzuru, yönetim istikrarı ve nesiller boyu sürdürülebilirliği için hayati bir işlev görür.

İş Hukuku ve İnsan Kaynakları (İK) departmanlarının hukuki yönetimi, danışmanlık hizmetlerinin en yoğun mesai harcanan bölümüdür. İnsan kaynağı, bir şirketin en büyük üretici gücü ve fikri sermayesidir; ancak istatistiksel olarak yasal uyuşmazlıkların, işe iade davalarının ve yüklü tazminat taleplerinin en sık doğduğu alandır. İşe iade, ihbar ve kıdem tazminatı talepleri, mobbing ve ayrımcılık iddiaları, iş kazalarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat süreçleri ile rücu davalarının önüne geçebilmek adına proaktif adımlar atılmalıdır. Bu bağlamda, rekabet yasağı ve gizlilik (NDA) sözleşmelerinin düzenlenmesi, işyeri iç disiplin yönetmeliklerinin hazırlanması, işçi savunma ve ihtar süreçlerinin yasal sürelere uygun yürütülmesi, arabuluculuk masasında işverenin temsili ve iş sağlığı ile güvenliği mevzuatına tam uyumun belgelendirilmesi, kurumsal danışmanlığın iş hukuku omurgasını oluşturur.

Dijital Dönüşüm: KVKK Uyum Süreci ve Bilişim Hukuku Entegrasyonu

Dijitalleşen küresel ticari düzende veri güvenliği, şirketin finansal güvenliği kadar elzem ve kritik bir hal almıştır. Veri, günümüz ekonomisinin en değerli hammaddesidir. 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (KVKK) kapsamında, faaliyetleri sırasında gerçek kişilere (çalışanlar, müşteriler, ziyaretçiler, tedarikçiler) ait verileri otomatik veya manuel yollarla işleyen tüm tüzel kişilerin kanuna uyum sağlama yükümlülüğü bulunmaktadır. Uygulamada şirket yöneticileri tarafından en sık karıştırılan husus, VERBİS (Veri Sorumluları Sicil Bilgi Sistemi) kayıt yükümlülüğü ile kanunun getirdiği genel uyum yükümlülüğünün aynı şey zannedilmesidir. Oysa hukuki realite oldukça farklıdır.

Mevzuat uyarınca, yıllık çalışan sayısı 50’den az olan ve yıllık mali bilanço toplamı 100 milyon TL’nin altında olan görece daha küçük ölçekli şirketler VERBİS sistemine kayıt yapmaktan muaf tutulmuşlardır. Ancak bu muafiyet, kesinlikle kanunun diğer emredici hükümlerinden kurtulmak anlamına gelmemektedir. İster 2 çalışanı olsun ister 2000 çalışanı olsun, veri işleyen her şirket veri güvenliğini sağlamak, ilgili kişileri aydınlatmak, hukuka uygun açık rıza almak, kamera sistemleri için yasal prosedürleri uygulamak ve verileri süre sonunda imha etmek zorundadır. Hukuk danışmanları, bu süreçte sadece yasal metinler hazırlamakla kalmaz; aynı zamanda şirketin siber güvenlik uzmanları ve IT (Bilgi Teknolojileri) departmanları ile entegre çalışarak teknolojik parametreleri hukuki politikalara dönüştürür.

Bölgesel Sanayi Dinamikleri: Kahramanmaraş Örneği ve Fikri Mülkiyet, Rekabet Hukuku

Türkiye’nin ekonomik kalkınmasında kilit rol oynayan organize sanayi bölgelerinin (OSB) barındırdığı sektörel çeşitlilik, hukuki ihtiyaçları da bölgesel olarak şekillendirmektedir. Örneğin, 2025 yılı itibarıyla ihracat hacmini 1 milyar 280 milyon dolar seviyesine çıkaran Kahramanmaraş ekonomisi; tekstil, iplik, gıda, metal eşya, paslanmaz çelik mutfak gereçleri, plastik ambalaj ve kağıt sanayisi gibi çok çeşitli ve yüksek üretim kapasiteli sektörleri bünyesinde barındırmaktadır.

Bu tür ağır sanayi ve yüksek hacimli ihracat odaklı bölgelerde faaliyet gösteren şirketler için “Fikri ve Sınai Mülkiyet Hukuku” ile “Rekabet Hukuku” hizmetleri kritik bir eşik oluşturur. Şirketlerin Ar-Ge departmanlarında geliştirilen yeni tasarımların, endüstriyel patentlerin ve markaların hem Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde hem de WIPO gibi uluslararası platformlarda tescili, taklitçi rakiplere karşı gümrüklerde toplatma kararlarının alınması bu kapsamdadır. Aynı zamanda, firmaların bayilik ve distribütörlük ağlarını kurarken 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun’a aykırı (fiyat tespiti, bölge paylaşımı, tekelci uygulamalar) anlaşmalardan kaçınmaları, ağır idari para cezalarından korunmaları için rekabet hukuku danışmanlığı mutlak bir gerekliliktir.

Anonim Şirketlerde Avukat Bulundurma Zorunluluğu (2025-2026 Mevzuat Analizi)

Şirketlerin kurumsal yönetişim standartlarına ulaşmasını gönüllülük esasından çıkarıp yasal bir zorunlulukla destekleyen en önemli ve somut düzenlemelerden biri, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 35. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “avukat bulundurma zorunluluğu” kuralıdır. Kanun koyucu bu düzenleme ile, ülkenin ekonomik çarklarını döndüren ve belirli bir sermaye büyüklüğüne, istihdam kapasitesine ulaşmış şirketlerin, işlemlerini profesyonel ve sürekli bir hukuki denetim altında yürütmelerini sağlayarak hem kamu düzenini hem de alacaklıların ve çalışanların haklarını güvence altına almayı amaçlamıştır.

Kapsam: Hangi Şirketler Avukat Bulundurmakla Mükelleftir?

İlgili mevzuat ve Türkiye Barolar Birliği’nin uygulamaları çerçevesinde, 2024 yılı başından itibaren geçerli olmak üzere avukat bulundurma zorunluluğunun sınırları ekonomik gerçekliklere göre yeniden güncellenmiştir. Buna göre yasal kapsama giren tüzel kişilikler şunlardır:

İlk olarak, 01.01.2024 tarihinden itibaren uygulanmak üzere, esas sermayesi 1.250.000 Türk Lirası ve üzeri olan tüm anonim şirketler, kadrolu bir avukat istihdam etmek veya dışarıdan serbest çalışan bir avukatlık bürosu ile sürekli hukuki danışmanlık sözleşmesi akdetmekle yükümlüdür. Bu miktar keyfi bir rakam olmayıp, 6102 sayılı TTK’da anonim şirketler için öngörülen asgari kuruluş sermayesinin (250.000 TL) tam olarak beş katı baz alınarak dinamik bir formülle belirlenmektedir.

İkinci olarak, sermaye miktarından bağımsız şekilde, üye sayısı 100 (yüz) ve daha fazla olan yapı kooperatifleri de aynı toplumsal etki ve ekonomik hacim gerekçesiyle bu yasal zorunluluğa dahil edilmiştir.

Ancak burada ticari hayatta çok sık karşılaşılan bir bilgi kirliliğini düzeltmek gerekir; ticaret siciline kayıtlı işletmelerin büyük çoğunluğunu oluşturan Limited Şirketler, sermaye piyasası aracı kurumları ve belirlenen 1.250.000 TL sermaye limitinin altında kalan anonim şirketler için kanuni bir avukat bulundurma mecburiyeti ihdas edilmemiştir. Ne var ki, ticari faaliyetlerin karmaşıklığı ve yasal risklerin büyüklüğü göz önüne alındığında, bu şirketlerin de idari yaptırımlarla karşılaşmamak ve ticari varlıklarını korumak adına gönüllü olarak önleyici hukuk danışmanlığı almaları hukuk otoriteleri tarafından şiddetle tavsiye edilmektedir.

Zorunluluğun zaman bakımından başlama anı da kritik bir yasal detaydır. Şirketin ilk kuruluş aşamasında tescil edilen esas sermaye bu limitin üzerindeyse, yükümlülük ticaret siciline tescil tarihi itibarıyla derhal başlar. Şayet şirket 250.000 TL gibi daha düşük bir sermaye ile kurulmuş ancak sonradan alınan genel kurul kararıyla yapılan sermaye artırımı neticesinde veya başka bir şirketle birleşme yoluyla 1.250.000 TL sınırını aşmışsa, bu durumda avukat bulundurma zorunluluğu, söz konusu sermaye artırım veya birleşme kararının ticaret siciline tescil edildiği gün itibarıyla aktif hale gelir. Sermayenin tamamının ödenip ödenmemiş olması bu yükümlülüğü ortadan kaldırmaz; sicile tescil edilen taahhüt tutarı kanunun uygulanması için yeterlidir.

Avukat Bulundurmama İhlalinin İdari Para Cezası ve Uygulama Usulü

Avukat bulundurma yükümlülüğünün ihlali, kanun koyucu tarafından son derece ağır ve şirket bilançolarında telafisi güç mali yaralar açabilecek sürekli nitelikte bir idari para cezasına bağlanmıştır. Avukatlık Kanunu’nun 35/3 maddesi amir hükmü gereğince, bu yasal yükümlülüğe uymayan ve avukat tayin etmeyen anonim şirketlere ve kooperatiflere, sözleşmeli avukat bulundurmadıkları her ay için ayrı ayrı olmak üzere, sanayi sektöründe çalışan on altı yaşından büyük işçiler için suç tarihinde yürürlükte bulunan aylık brüt asgari ücretin iki katı tutarında idari para cezası verilir.

2025 yılı asgari ücret verileri ışığında, uygulanacak idari para cezasının ulaştığı mali boyutlar aşağıdaki tabloda net bir biçimde özetlenmiştir:

Bu yüksek cezai yaptırımlar, sadece şirketin kasasından çıkacak nakdi bir ceza olmakla kalmaz; aynı zamanda kamu ihalelerine girişte, banka kredi derecelendirmelerinde, vergi dairesi işlemlerinde ve şirketin genel hukuki itibarında ciddi zedelenmelere yol açabilecek niteliktedir.

Yaptırımın uygulanma prosedürü ise Türkiye Barolar Birliği ve yerel Baro Başkanlıklarının sıkı denetimi altındadır. Barolar, ticaret sicil kayıtlarını inceleyerek kapsama giren şirketleri tespit etme ve bu şirketlerin yasal yükümlülüklerine uyup uymadığını denetleme yetkisine sahiptir. Baro tarafından ilgili anonim şirkete tebligat çıkarılır ve tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içerisinde, şirketin yasal sınırları karşılayan geçerli bir “Sürekli Avukatlık Hizmetleri Sözleşmesi” sunması istenir. Uygulamada yargı kararlarıyla da sabit olan çok kritik bir diğer husus ise şudur: Sadece şekli bir sözleşme yapılması cezadan kurtulmak için yeterli değildir; şirketin, sözleşme yaptığı avukata her ay düzenli olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin (AAÜT) altında kalmamak kaydıyla ücret ödediğini, bu ödemeye karşılık avukat tarafından kesilmiş Serbest Meslek Makbuzunu (SMM) veya banka dekontunu ibraz ederek fiili durumu belgelendirmesi yasal bir mecburiyettir. Aksi takdirde muvazaalı (danışıklı) işlemler kabul edilmeyerek Cumhuriyet Başsavcılığı kanalıyla cezai işlemler başlatılır.

Ticari Uyuşmazlıklarda Dava Şartı (Zorunlu) Arabuluculuk Süreci ve İşleyişi

Türkiye’de yargı sisteminin üzerindeki ağır dosya yükünü hafifletmek, yargılamaların yıllarca sürmesini engellemek ve en önemlisi ticari aktörlerin kendi aralarındaki uyuşmazlıkları husumete dönüştürmeden, ticari sırlarını mahkeme koridorlarında ifşa etmeden, hızlı, esnek ve dostane bir yöntemle çözmelerini sağlamak amacıyla alternatif uyuşmazlık çözüm (ADR – Alternative Dispute Resolution) yöntemleri Türk hukuk sistemine güçlü bir şekilde entegre edilmiştir. Bu bağlamda, 01.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7155 sayılı Kanun ile 6102 sayılı TTK’nın 5/A maddesi uyarınca, konusu bir miktar paranın ödenmesi olan alacak ve tazminat taleplerine ilişkin tüm ticari davalarda mahkemeye gitmeden önce arabuluculuğa başvurmak “dava şartı” (zorunlu) hale getirilmiştir.

Arabuluculuk Süreci Nasıl Başlar ve Nasıl İşler?

Dava şartı arabuluculuk süreci, alacaklı veya tazminat talep eden taraflardan birinin yetkili adliyelerdeki Arabuluculuk Bürosuna resmi olarak başvurması ile fiziken işlemeye başlar. Başvurunun ardından sistem üzerinden Adalet Bakanlığı siciline kayıtlı uzman bir arabulucu otomatik olarak atanır. Arabulucu, taraflarla irtibata geçerek onları ortak bir müzakere masasında buluşmak üzere ilk toplantıya davet eder. Burada altı çizilmesi gereken en önemli husus; arabulucunun bir hakim, savcı veya hakem olmadığıdır. Arabulucu, kimin haklı kimin haksız olduğuna dair bağlayıcı bir karar veremez. Onun görevi; iletişim tekniklerini kullanarak tarafların kendilerini ifade etmelerini sağlamak, uyuşmazlığın altındaki asıl ticari menfaatleri ortaya çıkarmak ve tarafların kendi özgür iradeleriyle, işletmeleri için en optimal çözümü üretmelerine rehberlik eden tarafsız ve bağımsız bir orkestra şefliği yapmaktır.

Kanun koyucu, ticari hayatın hızını kesmemek adına bu süreci çok sıkı zaman sınırlarına bağlamıştır. Ticari davalarda arabuluculuk süreci, arabulucunun görevlendirildiği tarihten itibaren en geç altı hafta içinde sonuçlandırılmak zorundadır. Bu süre, tarafların talebi, müzakerelerin olumlu ilerlemesi veya belge toplanması gibi zorunlu hallerde arabulucu tarafından en fazla iki hafta daha uzatılabilir. Dolayısıyla bir ticari uyuşmazlık, başvuru tarihinden itibaren mutlak surette maksimum 8 hafta içerisinde bir sonuca bağlanmak durumundadır.

Eğer bu süre zarfında taraflar ortak bir noktada buluşur ve anlaşmaya varırsa, düzenlenen ve taraflarca ile arabulucu tarafından imzalanan “Anlaşma Belgesi”, yetkili mahkemeden icra edilebilirlik şerhi alındığında doğrudan mahkeme ilamı (kesinleşmiş karar) niteliği taşır ve derhal icra edilebilir. Müzakereler tıkanır ve anlaşma sağlanamaması halinde ise arabulucu tarafından “Anlaşamama Son Tutanağı” düzenlenir. Dava açmak isteyen taraf, bu son tutanağın aslını veya arabulucu tarafından onaylanmış yasal suretini dava dilekçesine eklemek zorundadır. Kanun bu konuda çok nettir; arabuluculuk sürecine hiç başvurulmadan veya bu tutanak dilekçeye eklenmeden doğrudan mahkemeye dava açılması halinde, hakim davanın esasına girmeksizin davayı usulden reddeder.

Adalet Bakanlığı İstatistikleri, Başarı Oranları ve Şirketlere Etkisi

Arabuluculuk müessesesinin teorik başarısı, Adalet Bakanlığı’nın yayımladığı resmi istatistiksel verilerle de pratik alanda kanıtlanmıştır. Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü Arabuluculuk Daire Başkanlığı’nın verilerine göre, uygulamanın başladığı tarihten bu yana ticari uyuşmazlıkların çözümünde mahkemeye gitmeden ortalama %52 oranında başarı ve anlaşma sağlandığı görülmektedir. Daha geniş ve güncel bir perspektifle bakıldığında, 2024 yılı içerisinde işçi-işveren uyuşmazlıkları, tüketici hukuku, ticari davalar, kira uyuşmazlıkları ve aile hukuku gibi tüm alanlarda toplam 826 bin dosya, arabuluculuk uygulaması sayesinde mahkeme salonlarına intikal etmeden, tarafların el sıkışmasıyla, dostane bir şekilde çözüme kavuşturulmuştur.

Ticari Uyuşmazlıklarda Zorunlu Arabuluculuğun İşletmelere Sağladığı Katma Değerler

Ticari davalarda arabuluculuk kurumu, işletmeler için yasal bir zorunluluk olmasının ötesinde, şirket bilançolarını ve ticari sürdürülebilirliği koruyan stratejik avantajlar sunar:

1. Zaman ve Sermaye Tasarrufu: İstinaf ve Yargıtay aşamalarıyla birlikte 3-4 yıl sürebilecek karmaşık ticari davalar, arabuluculuk sayesinde haftalar içinde kesin çözüme ulaşır. Şirketler; yüksek mahkeme harçları, bilirkişi ücretleri, tebligat masrafları ve uzun süren yargılamalar nedeniyle bağlanan sermayenin enflasyon karşısında erimesi gibi devasa ekonomik külfetlerden kurtulur.

2. Mutlak Gizlilik İlkesi ve İtibar Korunması: Mahkemelerdeki duruşmalar kural olarak aleni (herkese açık) iken, arabuluculuk görüşmeleri mutlak bir gizlilik ilkesi ile yürütülür. Şirketin mali durumu, üretim sırları, müşteri listeleri veya zayıf yönleri rakiplerin veya medyanın eline geçmez. Ayrıca, arabuluculuk masasında sunulan tavizler, belgeler veya ikrarlar, sonradan açılacak bir davada delil olarak kullanılamaz.

3. Ticari İlişkilerin ve Networkün Korunması: Yargılama süreci, doğası gereği tarafları birbirine düşman eden, “kazan-kaybet” mantığına dayanan yıkıcı bir süreçtir. Arabuluculuk ise “kazan-kazan” (win-win) felsefesiyle hareket eder. Ortada bir haklı-haksız tespiti yapılmadığı için taraflar arasındaki husumet derinleşmez; aksine, geçmişteki ticari uyuşmazlık tatlıya bağlanarak tarafların gelecekteki ticari ilişkilerinin ve sektörel networklerinin devam etmesine imkan tanınır.

4. Esneklik ve Özelleştirilmiş Çözümler: Mahkeme kararları yasal mevzuatın dar kalıpları içine sıkışmıştır ve genellikle sadece nakdi bir ödemeye hükmeder. Arabuluculuk masasında ise taraflar; borcun taksitlendirilmesi, para yerine mal takası (barter), vade uzatımı, yeni bir ticari sözleşme yapılması gibi kendi işletmelerinin nakit akışlarına ve ticari çıkarlarına en uygun esnek ve yaratıcı ödeme planlarını belirlemekte tamamen özgürdür.

Kurumsal Hukuk Danışmanlığı Fiyatları ve 2025-2026 AAÜT Düzenlemelerinin Ekonomik Analizi

Şirketlerin aldıkları hukuki danışmanlık hizmetlerinin fiyatlandırılması; sunulan hizmetin kapsamına, şirketin işlem hacmine, aylık sözleşme ve evrak sayısına, çalışan kapasitesine ve firmanın ulusal ya da uluslararası ölçekte faaliyet gösterip göstermemesine göre serbest piyasa koşullarında, avukat ile şirket yönetimi arasında müzakere edilerek belirlenir. Ancak bu sözleşme serbestisinin altında yatan ve kamu otoritesi tarafından korunan yasal bir alt sınır mekanizması bulunmaktadır. Türkiye Barolar Birliği (TBB) tarafından hazırlanan ve her yıl Adalet Bakanlığı’nın onayıyla Resmî Gazete’de yayımlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT), bir avukatın sunacağı hukuki yardım, dava takibi ve danışmanlık hizmetleri karşılığında alabileceği taban ücretleri emredici bir hukuk kuralı olarak düzenler.

04 Ekim 2024 tarihli ve 33067 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 2025-2026 dönemi boyunca uygulanacak olan yeni Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi ile, enflasyonist baskılar ve ekonomik koşullar göz önüne alınarak, maktu (sabit) ücret kalemlerinde bir önceki yıla kıyasla yaklaşık %36,15 oranında bir artış gerçekleştirilmiştir. Avukatlık Kanunu’nun ilgili disiplin hükümleri gereğince, avukatların serbest rekabet kurallarını ihlal edecek şekilde bu tarifede belirlenen asgari ücret tutarlarının altında bir bedelle hukuki hizmet sunmaları, iş almaları veya danışmanlık sözleşmesi akdetmeleri kesinlikle yasaktır ve ağır disiplin suçları arasında yer alır. Şirketlerin de bütçe planlamalarını yaparken bu asgari tarife sınırlarını temel bir maliyet kalemi olarak dikkate almaları gerekmektedir.

Sözleşmeli Avukatlık ve Önleyici Danışmanlık Ücretleri Tablosu (2025-2026 Güncel Veriler)

İlgili Resmî Gazete tebliği uyarınca, işletmelerin ve kurumsal yapıların günlük ticari hayatlarında en çok ihtiyaç duydukları hukuki işlemler ve danışmanlık hizmetleri doğrultusunda belirlenen asgari ücret tutarları, şirket bütçelerine projeksiyon tutması amacıyla aşağıda sistematik olarak yapılandırılmıştır:

Finansal ve Yasal Ek Bilgi: Ticaret şirketlerinin hukuk bütçelerini oluştururken gözden kaçırmaması gereken son derece hayati bir detay bulunmaktadır. Şirket bünyesinde “aylık sabit ücret” ile sözleşmeli olarak çalışan veya danışmanlık hizmeti sunan avukatın, şirket adına yürüttüğü icra takipleri, işe iade davaları veya ticari alacak davaları gibi hususi yargısal işlemler, yukarıda tabloda belirtilen (Örn: aylık 32.000 TL) danışmanlık ücretinin içine dahil değildir. Yasa koyucu, aylık ödenen sürekli avukatlık ücretini sadece danışmanlık ve önleyici hukuk bağlamında değerlendirmektedir. Şirket avukatının takip ettiği her bir dava dosyası veya icra takibi için, tarifede o dava türü için özel olarak belirlenmiş olan asgari maktu ücretin (Örneğin; 2025 yılı için Asliye Hukuk Mahkemesi maktu vekalet ücreti 30.000 TL, İdare Mahkemesi duruşmalı işler 36.000 TL, Ağır Ceza Mahkemesi 48.000 TL olarak belirlenmiştir) veya nispi vekalet ücretinin hesaplanarak, yıl sonunda veya dava başında avukata ayrıca ve ilaveten ödenmesi gerekmektedir. Eğer takip edilen dava ve işlerin tarifeye göre hesaplanacak toplam değeri, şirketin avukata ödediği yıllık sabit danışmanlık ücretinin üzerinde kalırsa, aradaki farkın şirket tarafından avukata ödenmesi yasal bir zorunluluktur.

TBB Reklam Yasağı Yönetmeliği Çerçevesinde Hukuki Hizmetlerin Sunumu ve Şirketlerin Dikkat Etmesi Gereken Etik Sınırlar

Türkiye’de avukatlık mesleği, kanun koyucu tarafından salt kar maksimizasyonu güden ticari bir faaliyet veya bir esnaf hizmeti olarak değil; yargının kurucu unsurlarından biri olan, bağımsız savunmayı temsil eden ve üstün bir kamu hizmeti niteliği taşıyan saygın bir meslek olarak konumlandırılmıştır. Bu felsefi ve yasal konumlandırma doğrultusunda, şirketlerin kurumsal hukuk danışmanı arayışlarında karşılaştıkları dijital bilgi ekosistemi, avukat web siteleri ve sosyal medya paylaşımları, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 55. maddesine dayanılarak Türkiye Barolar Birliği (TBB) tarafından hazırlanan ve sınırları çok net çizilen Reklam Yasağı Yönetmeliği kuralları içerisinde şekillenmek ve bu sınırlara riayet etmek zorundadır.

Kurumsal bir işletmenin, kendisini temsil edecek, ticari sırlarını emanet edeceği ve yargı önünde haklarını savunacak hukuk bürosunu seçerken; o büronun meslek etik kurallarına ne derece sadık kaldığını analiz etmesi, alacağı hizmetin kalitesi ve güvenilirliği açısından en önemli referans noktalarından biridir.

09 Ağustos 2024 Tarihli Yönetmelik Değişiklikleri, Yeni Yasaklar ve Dijital İletişim Kuralları

Teknolojinin gelişmesi ve sosyal medyanın yaygınlaşmasıyla birlikte ortaya çıkan haksız rekabet unsurlarını engellemek amacıyla, 09.08.2024 tarihli ve 32627 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan kapsamlı değişiklikle birlikte, avukatların reklam yasağının sınırları dijital çağa uygun olarak çok daha kesin, katı ve tavizsiz bir şekilde yeniden çizilmiştir. Kurumsal bir yapının, hukuk danışmanı seçerken bilmesi gereken etik standartlar ve yasal kurallar bütünü şunlardır:

1. Eğitici, Nesnel ve Akademik Bilgi Sunumu Zorunluluğu: Hukuk büroları, şirket avukatları ve danışmanlar; kendilerine ait kurumsal web sitelerinde, blog sayfalarında veya sosyal medya mecralarında ancak hukukun gelişimine katkı sağlayacak düzeyde nesnel, akademik ve tamamen kamuyu bilgilendirici içerikler (Örneğin; yeni çıkan bir kanunun incelemesi, emsal Yargıtay kararlarının hukuki analizi, vergi mevzuatındaki son değişikliklerin şirketlere etkisi vb.) paylaşabilirler. Mesleki faaliyetleri veya kazançları hakkında reklam niteliğinde paylaşımlar yapmak, müvekkil referanslarını ifşa etmek, “en iyi hizmet”, “kesin çözüm garantisi”, “%100 başarı oranı”, “uzman kadromuzla yanınızdayız” gibi sübjektif, meslektaşları arasında haksız rekabet yaratan, övücü ve doğrudan ticari müşteri (müvekkil) çekmeye yönelik ibarelerin kullanılması kanunen kesinlikle yasaktır. Avukatlık hizmeti veren sitelerin dili, tamamen pedagojik ve objektif olmak zorundadır.

2. Yönlendirme, SEO Manipülasyonu ve Link Yasakları: İnternet çağında adil rekabeti sağlamak adına avukatlar; arama motorlarında (Google vb.) bedel karşılığı sponsorlu reklam veremezler, internet kullanıcılarını kendi sitesine çekmek veya kendi sitesinden başka bir ticari siteye yönlendirmek amacıyla haksız rekabet yaratan kısayolları (pop-up’lar, agresif SEO manipülasyonları, tıklama tuzakları) kullanamaz, bu tür yönlendirmelerin yapılmasına izin veremez ve çevrimiçi mecralarda hiçbir şekilde ücretli ya da ücretsiz reklam alamaz veya veremezler. İnternet sitelerinde sadece avukatın adı, soyadı, TBB sicil numarası, mezun olduğu üniversite, yabancı dil bilgisi ve adres gibi nesnel iletişim bilgileri yer alabilir.

3. Mekan, Şubeleşme ve İşbirliği Unvanları Yasakları: Avukatlık hizmetinin bağımsızlığı ve gizliliği ilkesi gereğince, avukatlık büroları mesleki hizmetler dışındaki herhangi bir ticari amaca, emlak veya sigorta komisyonculuğuna tahsis edilemez. Yeni yönetmelikle birlikte; avukatların birden fazla büro edinmeleri ve şube açmaları yasaklanmıştır. Kurumsal şirketlerin çok sık karşılaştığı, ülke içinde veya uluslararası alanda faaliyet yürüten avukatlık bürolarının ve ortaklıklarının, aralarında kalıcı ve sürekli bir ticari iş birliği izlenimi yaratacak şekilde kendilerini “irtibat bürosu”, “çözüm ortağı”, “partner ofis” gibi kurumsal şirket terminolojisiyle adlandırmaları ve bu şekilde tabela kasmaları kesin olarak yasaklanmıştır. Ayrıca marka hukuku açısından da “Avukatlık hizmetini kapsamına alacak şekilde” marka tescili yapılamayacağı ve marka başvurusunda bulunulamayacağı hükme bağlanmıştır.

4. Uyarı Sisteminin Kaldırılması ve Doğrudan Soruşturma: Geçmiş dönemlerde, reklam yasağını ihlal eden eylemlerde avukata önce baro tarafından bir “uyarı yazısı gönderme” usulü uygulanmaktaydı. Ancak 2024 yılında yapılan yeni yönetmelik değişikliğiyle birlikte bu toleranslı usul tamamen kaldırılarak; reklam yasağı ihlali olduğu tespit edilen veya düşünülen eylemlerde, herhangi bir ihtar veya uyarı yazısı gönderilmeksizin baro tarafından doğrudan “re’sen disiplin soruşturması açılması” kuralı getirilmiştir. İhlale konu fiilin sonlandırılmaması ise cezada tekerrür hükümlerinin uygulanmasına neden olacaktır.

Bu son derece katı, detaylı ve kısıtlayıcı düzenlemelerin temel sosyolojik ve hukuki amacı; adalete erişimde vatandaşların ve şirketlerin ticari manipülasyonlarla yanlış yönlendirilmesinin önüne geçmek, avukatlık hizmetlerinde sermaye gücüne dayalı haksız rekabeti önlemek, meslektaşlar arası eşitliği muhafaza etmek ve nihayetinde avukatlık mesleğinin kamu hizmeti odaklı, bağımsız, şeffaf ve onurlu yapısını korumaktır. Şirketler ve kurumlar, kendi bünyelerine katacakları, mahrem sırlarını paylaşacakları hukuk müşavirini seçerken; ilgili büronun dijital ayak izinin ve kurumsal iletişim dilinin bu yasal sınırlar içinde kalıp kalmadığını, ilgili hukuk bürosunun hukuka saygısı, etik duruşu ve profesyonel güvenilirliği açısından bir turnusol kağıdı ve referans noktası olarak değerlendirebilirler.

Sanayi ve Ticaret Odaklı Bölgesel Dinamiklerde Kurumsal Hukukun Rolü: Makroekonomik Bir Bakış

Ulusal boyutta incelendiğinde, Türkiye’nin farklı coğrafi bölgeleri, iklimleri ve sınır komşuları gereği birbirinden tamamen farklı sektörel dinamiklere ve dolayısıyla farklı hukuki risk profillerine sahiptir. Turizm bölgelerinde iş kanununun mevsimlik işçi hükümleri ve imar hukuku ön plana çıkarken; imalat sanayisinin kalbinin attığı üretim havzalarında çok daha spesifik, endüstriyel hukuki disiplinler devreye girmektedir.

Örneğin; metal eşya, ağır tekstil, iplik dokuma, gıda işleme, mobilya, ambalaj ve otomotiv yan sanayisi gibi imalat sektörlerinin yoğunlaştığı Kahramanmaraş gibi organize sanayi bölgeleri (OSB), kendi içlerinde barındırdıkları yüksek çalışan kapasitesi ve ağır iş makineleri nedeniyle özel hukuki ihtimam gerektirir. İhracat rakamlarının her yıl artarak milyar dolarları bulduğu (2025 yılı verilerine göre Kahramanmaraş sanayisinin ihracatı 1 milyar 280 milyon dolara ulaşmıştır) bu tür sanayi havzalarında ; üretim bantlarındaki iş kazalarından kaynaklanan ağır cezai ve hukuki sorumluluklar, Sosyal Güvenlik Kurumu’nun (SGK) açtığı rücu davaları ve İş Sağlığı ve Güvenliği Hukuku (İSG) süreçleri şirket yönetimleri için en büyük risk kalemi olarak öne çıkar.

Bunun yanı sıra, ihracata dayalı büyüme modelinde; uluslararası tedarik zincirlerindeki lojistik kesintilerden (mücbir sebepler, savaşlar, pandemiler) doğan sözleşme iptalleri, akreditifli ödeme uyuşmazlıkları, uluslararası ticari tahkim davaları ve Yeşil Mutabakat gibi uluslararası çevre mevzuatlarına (Environmental Compliance) uyum süreçleri sanayici için kaçınılmaz gündem maddeleridir.

Bu bağlamda kurumsal hukuk danışmanlığı, sadece Ankara’da veya İstanbul’da üretilen genel geçer yasal içtihatların ve teorik kuralların ülkenin her yerindeki şirketlere standart bir şablonla uygulanması işlemi kesinlikle değildir; aksine şirketin faaliyette bulunduğu bölgenin dinamiklerine, yerel idari birimlerin işleyişine ve spesifik sektörün (örneğin tekstil ihracatındaki gümrük regülasyonları veya plastik ambalaj üretimindeki çevre izinleri) kurallarına uygun, “terzi usulü” (boutique/tailor-made) risk haritaları ve stratejiler geliştirilmesi sanatıdır. Hukuki risklerin proaktif olarak öngörülüp yönetilmesi, kurumsal yönetişimin tesisi ve uyuşmazlıkların arabuluculuk gibi modern yöntemlerle çözülmesi; Türkiye ekonomisinin lokomotifi konumundaki sanayi işletmelerinin, acımasız küresel pazarlarda rakiplerine karşı ayakta kalabilmelerinin, markalaşmalarının ve rekabet güçlerini artırmalarının ardındaki en temel hukuki güvencedir.

Sıkça Sorulan Sorular (SSS)

1. Anonim şirketlerde zorunlu sözleşmeli avukat bulundurma uygulamasında esas sermaye limiti 2025 yılı için ne kadardır?

01.01.2024 tarihinden itibaren yürürlüğe giren ve 2025 yılında da geçerliliğini koruyan yasal uygulamaya göre, esas sermayesi 1.250.000 Türk Lirası ve üzerinde olan anonim şirketler, sözleşmeli bir avukat istihdam etmek veya dışarıdan bir avukatla sürekli hukuki danışmanlık sözleşmesi yapmak zorundadır. Bu limit, 6102 sayılı TTK’daki mevcut asgari kuruluş sermayesinin tam beş katı hesaplanarak belirlenmiştir.

2. Yasal zorunluluk kapsamında olduğu halde sözleşmeli avukat bulundurmamanın idari ve mali yaptırımı nedir?

Avukat bulundurma yükümlülüğünü yerine getirmeyen anonim şirketlere ve üye sayısı 100’ü aşan yapı kooperatiflerine, Avukatlık Kanunu madde 35/3 gereğince, yükümlülüğe uyulmayan her ay için sanayi sektöründe çalışan 16 yaşından büyük işçiler için geçerli brüt asgari ücretin iki katı oranında idari para cezası uygulanır. Cumhuriyet Başsavcılığınca uygulanan bu cezanın 2025 yılı için tutarı aylık 52.011,00 TL’dir.

3. Limited şirket statüsündeki ticari işletmeler için avukat bulundurma zorunluluğu var mıdır?

Hayır, Türk hukuk sisteminde 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca avukat bulundurma zorunluluğu yalnızca kanunda belirtilen sermaye limitini aşan anonim şirketler ile üye sayısı yüzü geçen yapı kooperatiflerini kapsamaktadır. Limited şirketler, sermaye piyasası aracı kurumları ve şahıs işletmeleri için böyle bir yasal mecburiyet bulunmamakta olup, avukatlık hizmeti alınması bu kurumlar için tamamen ihtiyaridir.

4. Ticari davalarda dava şartı olan zorunlu arabuluculuk süreci yasal olarak ne kadar sürede sonuçlanmaktadır?

Dava şartı niteliğindeki ticari arabuluculuk süreci, arabulucunun yetkili büro tarafından görevlendirildiği tarihten itibaren yasal olarak en geç altı hafta içerisinde sonuçlandırılmalıdır. İletişimin sürmesi, belge beklenmesi veya zorunlu haklı hallerin varlığı durumunda bu yasal süre bizzat arabulucu tarafından en fazla iki hafta daha uzatılabilir. Dolayısıyla ticari bir arabuluculuk süreci maksimum 8 hafta içinde (anlaşma veya anlaşamama tutanağıyla) tamamlanmak zorundadır.

5. Şirketlerin kurumsal hukuk danışmanına veya avukata ödeyeceği aylık ücret nasıl belirlenir ve asgari limiti nedir?

Aylık danışmanlık ücreti, şirketin iş hacmine, dava yoğunluğuna ve personel sayısına göre avukat ile şirket yönetimi arasında serbestçe belirlenir; ancak bu ücret Türkiye Barolar Birliği’nin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) ile belirlediği taban rakamların altında olamaz. 2025-2026 Resmî Gazete tarifesine göre anonim şirketlerde bu taban ücret aylık net 32.000,00 TL, kooperatiflerde ise 19.200,00 TL’dir.

6. Şirketler, faaliyetleri kapsamında işledikleri kişisel veriler için VERBİS’e kayıt olmak zorunda mıdır?

Türkiye’de faaliyet gösteren tüm tüzel kişiler VERBİS’e kayıt olmak zorunda değildir; ancak tüm şirketler KVKK mevzuatına (aydınlatma, açık rıza, veri güvenliğini sağlama ve imha işlemleri) tam uyum sağlamak zorundadır. Sadece yıllık çalışan sayısı 50’den fazla olan veya yıllık mali bilanço toplamı 100 milyon TL’yi aşan işletmeler ile ana faaliyeti özel nitelikli kişisel veri işlemek olanlar VERBİS sistemine kayıt yükümlülüğü altındadır.

7. Kurumsal şirketler için önleyici hukuk danışmanlığının, klasik dava vekilliğinden temel farkı nedir?

Klasik dava vekilliği reaktif bir yaklaşımdır; halihazırda ortaya çıkmış olan hukuki bir ihtilafın, krizin veya zararın yargı organları önünde, geçmişe dönük olarak çözülmesi ve savunulması hizmetidir. Önleyici hukuk danışmanlığı ise proaktif bir yaklaşımdır; ticari sözleşmelerin denetlenmesi, yasal risk analizlerinin önceden yapılması ve mevzuata tam uyum çalışmalarıyla, uyuşmazlığın, itibar kaybının ve zararın daha doğmadan engellenmesi felsefesine dayanır.

8. TBB Reklam Yasağı Yönetmeliği’ne göre hukuk danışmanları internette hizmetlerini nasıl tanıtabilir?

09 Ağustos 2024 tarihli güncel Türkiye Barolar Birliği Reklam Yasağı Yönetmeliği’ne göre; avukatlar ve hukuk büroları, internet sitelerinde veya sosyal medyada yalnızca akademik, nesnel ve kamuyu eğitici hukuki bilgiler paylaşabilirler. İş elde etmeye yönelik sübjektif övgüler, yönlendirici link kullanımları, Google gibi arama motorlarında sponsorlu reklam bağlantıları, “kesin çözüm” gibi ticari ibareler ve haksız rekabet yaratan her türlü tanıtım faaliyeti kanunen kesinlikle yasaktır ve doğrudan disiplin soruşturması sebebidir.